Het is weer paddenstoelen tijd…

Ja, ja het is weer paddenstoelen tijd en ben ik dus weer geregeld in de bossen te vinden. Heerlijk op de platte buik tussen de bladeren om de fungi zo mooi mogelijk in beeld te brengen. Ik kies er bewust voor om paddenstoelen op ‘ooghoogte’  te fotograferen. Of te wel; vanaf de grond. Zo kijk je als het ware als een bosmuis naar de paddenstoel. Hierbij maak ik gebruik van een open geknipte vuilniszak of een stuk landbouwplastic om op te liggen. Dit plastic beschermt je kleding tegen de nattigheid van de bladeren of de bosgrond. de kleur van het (landbouw)plastic moet het liefst neutraal zijn, want met een oranje zeil val je in het bos wel heel erg op!
Naast een beschermlaag voor op de grond, gebruik ik ook een pittenzak. Dit is een eenvoudige lap (camouflage)stof genaaid tot een zak, gevuld met pitten, rijst of in mijn geval; maisafval. De pittenzak gebruik ik als een soort statief. De camera kun je een beetje in de inhoud duwen, waardoor het onbeweeglijk stil ligt. Met de draadontspanner bedien je de ontspanknop om zo bewegingen aan de camera te voorkomen. Bewegingsonscherpte heb je snel, want de sluitertijd ligt vaak in het wat donkere bos, aan de lage kant.
Op de camera heb ik een hoekzoeker. De hoekzoeker is een onmisbaar instrument, want het is verdraaid lastig door je zoeker te kijken als je camera op de grond ligt. De hoekzoeker schuif je op je zoeker van de camera en zo kun je van bovenaf, via een hoek naar het object kijken. Tot slot, maar zeker niet op de laatste plaats gebruik een macro objectief (Canon EF 100mm L).
Bij het fotograferen van een paddenstoel maak ik doorgaans gebruik van de derde regel. Of te wel; het object staat niet prominent in het centrum van de foto, maar links of rechts daarvan. Ook zorg ik er bewust voor dat ik vlak voor de lens wat mos of wat bladeren heb, waardoor er een onscherpe voorgrond ontstaat of een onscherp kader waarin de paddenstoel een subtiele plek inneemt.
Door wat te ‘spelen’ met het diafragma, krijg ik uiteindelijk de gewenste scherptediepte.

vuursche

EOS Canon 5DMIII, Fl 100m, EP: 1/15s, F4.5, ISO 640
nabewerking in Lightroom 5

 

vuursche

EOS Canon 5DMIII, Fl 100mm, Et 1/8s, F5.0, ISO 640
Nabwerking in Lightroom 5

Natte voeten

Afgelopen vrijdag sinds lange tijd weer naar het Hulshorsterzand bij Harderwijk gereden. De inzet was enerzijds het fotograferen van de de zonsopkomst boven de zandverstuiving en de Leuvenumsebeek anderzijds. Aan met name dat laatste wil ik hier kort aandacht aan besteden.
Sinds de aanschaf van allerlei filters, is het fotograferen van een (stromende) beek door een bos een van de zaken die op ons verlanglijstje staan. Maar, pas wanneer de bladeren van de beuken in het Leuvenumsebos door de herfst goudgeel gekleurd zijn en de Leuvenumsebeek goed gevuld is met water en flink stroomt. Ondanks dat we wisten dat we op deze ideale omstandigheden nog even moesten wachten, toerden we naar dit mooi stukje natuur. We beschouwden onze fototrip daarom maar als een verkenningstocht voor betere tijden. Behalve de kleuren en het waterpeil in de beek, zouden we ook gaan fotograferen van uit de beek zelf. We hebben het er diverse malen over gehad: laarzen mee en/of een waadpak aanschaffen.
Als we bij de beek staan herinneren we ons dit weer……. Na enige tijd halsbrekende toeren uitgehaald te hebben, waarbij mijn schoenen al nat begonnen te worden, besloot ik om maar heel erg natte schoenen en sokken te krijgen. Zo stapte ik de beek in en inderdaad, vanaf een dergelijk standpunt laat een beek zich mooi vastleggen. Met een grijsfilter (0,9 HD van Lee) verlengde ik de sluitertijd, waardoor het stromende water zorgde voor een zo typisch lange sluitertijd beeld. De schoenen zijn na een paar dagen nog niet droog en de sokken heb ik bij thuiskomst weggegooid, maar de laarzen liggen nu standaard achterin de auto. Ik ben me nog aan het beraden of ik daarnaast toch niet ook een waadpak aan zal schaffen…..ik denk dat het er wel van komt!

Leuvenumsebeek

in de Leuvenumsebeek

hulshorsterbeek

Hulshorsterbeek

Verre achterneef van

in de Leuvenumsebeek

20130906-hulshorsterzand-31

Leuvenumsebeek

Scherpte diepte nog een keer

Hieronder zie je een mooi voorbeeld van het verschil in scherpte diepte. In de foto boven heb ik gebruik gemaakt van een groter diafragma (F6.3) dan bij de foto eronder (F5.0). Op zich is er weinig verschil in het diafragma, maar het resultaat is wel duidelijk te zien. Nog even voor de duidelijkheid: hoe groter het getal hoe kleiner de lensopening. Bij een kleine lensopening heeft het licht meer tijd (langere sluitertijd) om het beeld op de sensor te vormen en meer tijd betekent meer scherpte diepte.

20130817-leersumseveld-insect-32

Canon EOS 5D MIII – Fl 100mm – Et 1/50s – F6.3 – ISO 640
In Lightroom omgezet van Raw naar Jpg

20130817-leersumseveld-insect-35

Canon EOS 5D MIII – Fl 100mm – Et 1/80s – F5.0 – ISO 640
In Lightroom omgezet van Raw naar Jpg

Spelen met pre-sets

Als je in RAW fotografeert, dan ontkom je er praktisch niet aan om thuis op de pc de foto iets te verbeteren. Gelukkig maakt het RAW bestand het mogelijk om praktisch alle instellingen te beïnvloeden. In een flink aantal gevallen maak ik gebruik van de zogenaamde pre-sets van, in dit geval NIK software. Pre-sets zijn in feite een aantal opgeslagen handelingen die je op een foto kunt toepassen. NIK heeft een groot scala aan pre-sets ontwikkeld op het gebied van, zoals ik het noem; beeldverbetering en beeldbewerking. Het mooie van deze pre-sets is dat je het effect van de pre-set zelf ook nog kan aanpassen. Zelf gebruik ik vaak een van de pre-sets uit de serie Color-Efex. Wat ik probeer met de pre-sets is om de kleuren en het contrast van een foto wat extra aan te zetten, maar wel zo dat het niet overdreven is. Een voorbeeld van het gebruik van een pre-set uit de Color-Efex serie zie je hieronder.

20130817-leersumseveld-landschap-8

Canon EOS 5D MIII – Fl 17mm – Et 0.600s – F20.0 – ISO 100
In Lightroom omgezet van Raw naar Jpg

20130817-leersumseveld-landschap-9

Canon EOS 5D MIII – Fl 17mm – Et 0.600s – F20.0 – ISO 100
In Lightroom omgezet van Raw naar Jpg
Kleur en contrast verhoogd met Color Efex van NIK software

Druppels op de achtergrond

Druppels op de achtergrond van een foto, zoals bij deze juffer, geven een extra dynamische dimensie aan de foto. Door het juiste diafragma te kiezen worden de druppels tot een soort vlekkerige kerstballen. Toen ik deze foto maakte was het nog vroeg in de ochtend en was de juffer nog niet genoeg opgewarmd om actief te zijn. Het beestje bleef roerloos zitten en ik nam de kans om de druppels bewust in beeld te krijgen. Jammer aan deze foto is wel, dat het lijf van de juffer er niet helemaal op staat. Maar ja, dat komt omdat ik te gefocust was op de dauwdruppels.

20130816-hapertsevennen-insect-19

Canon EOS 5D MIII, Fl 100mm, Et 1/200s, F 4.5, ISO 500
In Lightroom 5 omgezet van RAW naar JPG bestand

Het paringswiel

Het paringswiel of paringsrad is de specifieke houding van een parend stel libellen of juffers. Is het zo wie zo al lastig om juffers scherp op de foto te krijgen, zonder daarbij de achtergrond al te prominent in beeld te krijgen op de foto, zo maakt het om een parend stel te fotograferen extra lastig.
In dit geval heb ik de Auto Focus (AF) ingeschakeld, het AF punt op spotmeting gezet en de instelling AI servo gekozen. Hierbij heb ik scherp gesteld op het lijf van van een van de juffers. In de AI servo volgt het toestel het punt waarop je hebt scherp gesteld en is dus goed te gebruiken bij alles wat beweegt. Het is wel de kunst om precies op het onderwerp te blijven richten, zeker als je hebt gekozen voor de spotmeting. Je hoeft hierbij maar een fractie naast je object te zitten en de AF zoekt een ander scherpstelpunt op! Daarbij heb ik voor een niet al te hoog diafragma getal gekozen, in de hoop dat beide juffers scherp eruit zouden komen. Volgens mij is dit aardig gelukt bij zowel het stel lantaartjes (bovenste foto) en het stel koraaljuffers (onderste foto).

20130727-uppel-libel-jpg-9

Canon EOS 5D MIII, Fl 100mm, Et 1/200s, F6.3, ISO 400
In Lightroom de opname omgezet van RAW nar JPG bestand

20130816-hapertsevennen-insect-78

Canon EOS 5D MIII, Fl 100mm, Et 1/320s, F7.1, ISO 500
In Lightroom de opname omgezet van RAW nar JPG bestand

Leersumseveld, zonnedauw

Tijdens een voorverkennings fototocht op het Leersumseveld kwamen wij de kleine zonnedauw tegen. De zonnedauw is lid van de vleesetende planten. Al hoewel het begrip eten hier moet worden uitgelegd door verteren. De zonnedauw produceert namelijk een enzym in de vorm van kleverige druppeltjes rond een uitstulping of draad. Insecten worden door het (dauw) druppeltje aangetrokken en als het insect eenmaal in aanraking is gekomen met de kleverige substantie, is er geen weg meer terug. Langzaam rolt de zonnedauw zijn blad om zijn prooi waarna het verteringsproces begint.

Als ik plat op mijn buik een plantje aan het fotograferen ben, zie ik dat een kleine sprinkhaan gevangen wordt genomen. Het beestje mag van geluk spreken dat ik nu uitgerekend deze zonnedauw fotografeer, want met behulp van een sprietje red ik de sprinkhaan uit zijn levensbedreigende situatie.

zonnedauw

Canon EOS 5D MIII, Fl 100mm, ET 1/20s, F 5.0, ISO 500
In Lightroom 5 het beeld bestand omgezet van RAW naar JPG

Kiekeboe

Een zo langzamerhand klassieke foto van een juffer is die waarbij het beestje zich lijkt te verstoppen achter een riet- of andere stengel. Het is dan net alsof het diertje je aankijkt met hele grote ogen. Zo in werkelijkheid zie je dat niet zo goed, maar eenmaal vastgelegd en op het beeldscherm van je pc…..een pracht ‘gezicht’!

kiekeboe

Canon EOS 5D MIII, Fl 100mm, ET 1/30s, F 5.0, ISO 800
In Lightroom 5 het beeld bestand omgezet van RAW naar JPG

kiekeboe

Canon EOS 5D MIII, Fl 100mm, ET 1/30s, F 5.0, ISO 1000
In Lightroom 5 het beeld bestand omgezet van RAW naar JPG

Lantaarntjes

Dit jaar ga ik me ook weer toeleggen op het fotograferen van libellen en juffers. Inderdaad, de orde der libellen (orde Odonata) bestaat namelijk uit twee onderorden: de juffers (onderorde Zygoptera, hetgeen ‘gelijkvleugeligen’ betekent) en de ‘echte’ libellen (onderorde Anisoptera, hetgeen ‘ongelijkvleugeligen’ betekent). De ‘echte’ libellen worden meestal echter kortweg libellen genoemd.  Voor meer duidelijke informatie raad ik je aan naar de site ‘Libellennet‘ te gaan. Op de foto’s hieronder zie je het zogenaamde lantaarntje en komt veel in Nederland voor. Het mannetje is blauw van kleur en het vrouwtje heeft een wat meer roze bruine kleur. Juffer lijken qua uiterlijk veel op elkaar, maar als je goed kijkt en dat is niet eenvoudig bij een zo actief en beweeglijk beestje, zie je kleine verschillen.

Het beste laten libellen en juffers zich in de vroege ochtend fotograferen. De temperatuur is dan nog te laag voor de beestjes om in actie te kunnen komen. Wanneer de temperatuur stijgt neemt ook de activiteit toe en wordt het steeds lastiger om de beestjes te fotograferen. Libellen en juffers fotograferen doe ik met een macrolens, maar ook met een telezoomlens kun je de beestjes vaak heel mooi vastleggen. Het voordeel van een telezoomlens is dat je verderaf kunt staan, waardoor de kans dat de libel blijft zitten groter is.

libel 14-07-13

Canon EOS 5D MIII, FL 100mm, EP 1/160s, F 5.6, ISO 1000
in Lightroom omgezet van RAW naar JPG bestand

De kunst van het fotograferen van onder andere libellen of juffers is het vinden van de juiste scherptediepte. Je wilt tenslotte op de foto dat de nadruk ligt op het onderwerp en moet de achtergrond geheel ondergeschikt daaraan zijn. Daarbij wil je natuurlijk ook dat de hele libel of juffer scherp is en al die wensen bij elkaar brengen, is een echte uitdaging. Er zullen vast ezelsbruggetjes en/of rekentabellen zijn om de juiste diafragma, bij de juiste sluitertijd te vinden. Maar….ik probeer ‘gewoon’ uit, als het beestje me daartoe de gelegenheid geeft natuurlijk. Al fotograferend verander ik het diafragma van het laagste getal, stap voor stap naar een hoger diafragma. Belangrijk daarbij is het om rekening te houden met de sluitertijd, die naar mate het diafragma groter wordt ook langer wordt. De kans op bewegingsonscherpte neemt daarbij toe. Door echter de ISO waarde te verhogen, verhoog je automatisch ook de sluitertijd, maar ook de kans op ruis…..Tja, er komt wel het een en ander bij kijken voordat je de voor jou en op dat moment ideale foto hebt van een libel of juffer.

Goed; ik weet de juiste scherptediepte te vinden door trial and error, of te wel; door vallen en opstaan!

libel 14-07-13

Canon EOS 5D MIII, FL 100mm, EP 1/60s, F 59.0, ISO 640
in Lightroom omgezet van RAW naar JPG bestand

Molens in de ochtendnevel

Drie dingen zijn voor mij de ingrediënten voor mooie foto’s. Ten eerste is dat een landschap met een of meerdere molens. Ten tweede is dat een zonsopkomst met daarbij ten derde een lage ochtendnevel. Deze drie-eenheid komt zeker niet vaak voor, maar laat zich wel redelijk van te voren voorspellen. In een eerdere blog noemde ik al dat het dauwpunt daarbij een belangrijke factor is. Welnu, op deze ochtend was het dauwpunt zeker lager dan de buitentemperatuur. Hierdoor stonden de twee molens bij het gehucht Uppel dan ook in een fraaie nevellandschap terwijl de zon langzaam de lucht kleurde. Een uitgelezen ochtend dus voor mij. Vroeg op staan is voor mij geen enkel probleem, want dat is inherent aan het fotograferen van de zonsopkomst. Zeker in de zomermaanden is het tijdstip dat de zon opkomt bijzonder vroeg.

molens 1407-02

Canon EOS 5D MIII – Fl 200mm – Ep 0,800sec – F13.0 – ISO 100
Nabewerking met Lightroom 5

molens 1407-03

Canon EOS 5D MIII – Fl 70mm – Ep 1/3sec – F18.0 – ISO 100
Nabewerking met Lightroom 5

molens 1407-04

Canon EOS 5D MIII – Fl 24mm – Ep 1/13sec – F18.0 – ISO 100
Nabewerking met Lightroom 5