Steenuilen fotograferen

Het was een lang gekoesterde wens om een keer steenuilen te fotograferen. Afgelopen donderdag 18 juni ’20 was het dan zover. Samen met twee medefotografen van ons clubje ‘Natuurlijk’ reden wij (in afzonderlijke auto’s vanwege de Corona maatregelen) naar het plaatsje Barchem. Daar heeft Hans Menop van Noctua Nature Hides een boerenbedrijf waar al jaar en dag steenuilen en kerkuilen huizen.

Ongeveer twee weken eerder hakten wij de knoop door en reserveerden een twee-persoons fotohut en 1 schuiltent. De daarop volgende periode was het prima weer, maar uitgerekend voor de 18e juni werd er regen voorspeld. En, niet een beetje regen, maar behoorlijk veel regen. De avond voor vertrek besloten wij toch te gaan en ons laten verrassen door de weergoden. Gelukkig waren deze goden ons op de 18e juni goedgezind, er viel nagenoeg geen regen en het licht was zelfs mooi. Mooi, in die zin dat er weinig verschil in contrasten was, zoals je dit hebt met zonneschijn.

Op het afgesproken onzalige tijdstip van 05:30 uur werden wij door Hans ontvangen en niet veel later wurmde ik mij met mijn 500 mm lens en rugzak in het tentje. De andere twee hadden naar verhouding in hun hutje volop ruimte. Het wachten was nu op de uiltjes. Nadat Hans enkele levende muizen op een speciale plek had gelegd en her en der maden van een bepaalde mot had neergelegd, vertoonde de eerste uil zich al snel.

Deze deed zich vooral tegoed aan de dikke maden en liet de muizen links liggen. Wat later werd er toch een muis in zijn nekvel gegrepen. Heel even was de uil genegen om met haar of zijn prooi op een boomstronk te gaan zitten. Net genoeg tijd om er een serie foto’s van te maken.

Behalve van de uil met prooi wilde ik graag vliegbeelden vastleggen. Na poosje wist ik aan het gedrag van de uil redelijk in te schatten wanneer er gevlogen zou worden. Helaas liep dit experiment toch op een desillusie uit! Bij de Canon 5D kun je het aantal opnames per seconde instellen. Hiervoor zijn 2 standen beschikbaar. De ene is de luidruchtige hoge snelheid (8 beelden /sec) en de ander de nagenoeg geruisloze langzame stand. Om verstoring te voorkomen koos ik voor de minder luidruchtige stand, met als gevolg dat ik iedere keer net een fractie te laat was.

Bovendien ben ik de zogenaamde bietenbrug opgegaan wat betreft de ISO waarde. Natuurlijk wilde ik optimaal scherpe foto’s krijgen en koos daarom(??) voor een ISO waarde niet hoger dan 2500. Kul achteraf! Kul, want de Canon 5D Mark 4 produceert zelfs bij een ISO van 6.400 amper ruis. Omdat ik koos voor een ISO waarde van rond de 2500 kwam ik geregeld sluitertijd te kort, zelfs bij de laagst mogelijke diafragmawaarde van de camera (f/4). Dit had weer tot gevolg dat de scherptediepte erg klein was. op zich is dit gunstig voor een mooie wazige en daardoor rustige achtergrond. Maar ja, een uil heeft nu eenmaal een omvang van enkele centimeters. Je hebt daarom flink wat scherptediepte nodig om de vogel van voor naar achter scherp te krijgen. Of te wel; de diafragma waarde moet een stuk hoger liggen dan de f/4 die ik veelal had.

Wat ga ik de volgende keer bij gelijkwaardige lichtomstandigheden en apparatuur anders doen? In ieder geval beknibbel ik niet op de ISO waarde. Deze gaat, indien nodig, tot maximaal 6.400 of misschien nog wel ietsjes hoger. Hierdoor is de sluitertijd vele malen hoger zodat bewegingen bevriezen in plaats van blurren. Ook de diafragmawaarde ga ik flink omhoog schroeven om een flinke scherptediepte te krijgen. Hierdoor is niet alleen de uil in dit geval van voor naar achter scherp, maar ook als deze wegvliegt. Je weet nu eenmaal niet van te voren waar de vogel heen zal gaan vliegen. Door een ruime scherptediepte is de kans groter dat je de wegvliegende of aanvliegende uil scherp in beeld ‘vangt’.

Na een kleine 4 uur zitten was onze ‘beurt’ voorbij en op zich vond ik dit niet erg. Blij was ik dat ik deze uilenfotografie sessie heb mogen beleven, maar de setting waar de uilen kunnen gaan zitten vond ik beperkt. Hierdoor was er niet veel variatie in houdingen en gedrag. Toch wil ik er graag nog een keertje naartoe om ook de vliegbeelden van de uil mooi en scherp in beeld te krijgen. Daarvoor zal ik in ieder geval de snelle afdrukstand in stellen, het kabaal ervan op de koop toe nemend. Ik denk dat de uilen er nauwelijks hinder van van zullen hebben. Misschien hebben medefotografen er last van, maar dat is dan jammer voor hen 😉

Voor meer informatie over de steenuil verwijs ik je graag naar de website van de Vogelbescherming

Jouw reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: