Het is weer paddenstoelen tijd…

Ja, ja het is weer paddenstoelen tijd en ben ik dus weer geregeld in de bossen te vinden. Heerlijk op de platte buik tussen de bladeren om de fungi zo mooi mogelijk in beeld te brengen. Ik kies er bewust voor om paddenstoelen op ‘ooghoogte’  te fotograferen. Of te wel; vanaf de grond. Zo kijk je als het ware als een bosmuis naar de paddenstoel. Hierbij maak ik gebruik van een open geknipte vuilniszak of een stuk landbouwplastic om op te liggen. Dit plastic beschermt je kleding tegen de nattigheid van de bladeren of de bosgrond. de kleur van het (landbouw)plastic moet het liefst neutraal zijn, want met een oranje zeil val je in het bos wel heel erg op!
Naast een beschermlaag voor op de grond, gebruik ik ook een pittenzak. Dit is een eenvoudige lap (camouflage)stof genaaid tot een zak, gevuld met pitten, rijst of in mijn geval; maisafval. De pittenzak gebruik ik als een soort statief. De camera kun je een beetje in de inhoud duwen, waardoor het onbeweeglijk stil ligt. Met de draadontspanner bedien je de ontspanknop om zo bewegingen aan de camera te voorkomen. Bewegingsonscherpte heb je snel, want de sluitertijd ligt vaak in het wat donkere bos, aan de lage kant.
Op de camera heb ik een hoekzoeker. De hoekzoeker is een onmisbaar instrument, want het is verdraaid lastig door je zoeker te kijken als je camera op de grond ligt. De hoekzoeker schuif je op je zoeker van de camera en zo kun je van bovenaf, via een hoek naar het object kijken. Tot slot, maar zeker niet op de laatste plaats gebruik een macro objectief (Canon EF 100mm L).
Bij het fotograferen van een paddenstoel maak ik doorgaans gebruik van de derde regel. Of te wel; het object staat niet prominent in het centrum van de foto, maar links of rechts daarvan. Ook zorg ik er bewust voor dat ik vlak voor de lens wat mos of wat bladeren heb, waardoor er een onscherpe voorgrond ontstaat of een onscherp kader waarin de paddenstoel een subtiele plek inneemt.
Door wat te ‘spelen’ met het diafragma, krijg ik uiteindelijk de gewenste scherptediepte.

vuursche

EOS Canon 5DMIII, Fl 100m, EP: 1/15s, F4.5, ISO 640
nabewerking in Lightroom 5

 

vuursche

EOS Canon 5DMIII, Fl 100mm, Et 1/8s, F5.0, ISO 640
Nabwerking in Lightroom 5

Scherpte diepte nog een keer

Hieronder zie je een mooi voorbeeld van het verschil in scherpte diepte. In de foto boven heb ik gebruik gemaakt van een groter diafragma (F6.3) dan bij de foto eronder (F5.0). Op zich is er weinig verschil in het diafragma, maar het resultaat is wel duidelijk te zien. Nog even voor de duidelijkheid: hoe groter het getal hoe kleiner de lensopening. Bij een kleine lensopening heeft het licht meer tijd (langere sluitertijd) om het beeld op de sensor te vormen en meer tijd betekent meer scherpte diepte.

20130817-leersumseveld-insect-32

Canon EOS 5D MIII – Fl 100mm – Et 1/50s – F6.3 – ISO 640
In Lightroom omgezet van Raw naar Jpg

20130817-leersumseveld-insect-35

Canon EOS 5D MIII – Fl 100mm – Et 1/80s – F5.0 – ISO 640
In Lightroom omgezet van Raw naar Jpg

Druppels op de achtergrond

Druppels op de achtergrond van een foto, zoals bij deze juffer, geven een extra dynamische dimensie aan de foto. Door het juiste diafragma te kiezen worden de druppels tot een soort vlekkerige kerstballen. Toen ik deze foto maakte was het nog vroeg in de ochtend en was de juffer nog niet genoeg opgewarmd om actief te zijn. Het beestje bleef roerloos zitten en ik nam de kans om de druppels bewust in beeld te krijgen. Jammer aan deze foto is wel, dat het lijf van de juffer er niet helemaal op staat. Maar ja, dat komt omdat ik te gefocust was op de dauwdruppels.

20130816-hapertsevennen-insect-19

Canon EOS 5D MIII, Fl 100mm, Et 1/200s, F 4.5, ISO 500
In Lightroom 5 omgezet van RAW naar JPG bestand

Het paringswiel

Het paringswiel of paringsrad is de specifieke houding van een parend stel libellen of juffers. Is het zo wie zo al lastig om juffers scherp op de foto te krijgen, zonder daarbij de achtergrond al te prominent in beeld te krijgen op de foto, zo maakt het om een parend stel te fotograferen extra lastig.
In dit geval heb ik de Auto Focus (AF) ingeschakeld, het AF punt op spotmeting gezet en de instelling AI servo gekozen. Hierbij heb ik scherp gesteld op het lijf van van een van de juffers. In de AI servo volgt het toestel het punt waarop je hebt scherp gesteld en is dus goed te gebruiken bij alles wat beweegt. Het is wel de kunst om precies op het onderwerp te blijven richten, zeker als je hebt gekozen voor de spotmeting. Je hoeft hierbij maar een fractie naast je object te zitten en de AF zoekt een ander scherpstelpunt op! Daarbij heb ik voor een niet al te hoog diafragma getal gekozen, in de hoop dat beide juffers scherp eruit zouden komen. Volgens mij is dit aardig gelukt bij zowel het stel lantaartjes (bovenste foto) en het stel koraaljuffers (onderste foto).

20130727-uppel-libel-jpg-9

Canon EOS 5D MIII, Fl 100mm, Et 1/200s, F6.3, ISO 400
In Lightroom de opname omgezet van RAW nar JPG bestand

20130816-hapertsevennen-insect-78

Canon EOS 5D MIII, Fl 100mm, Et 1/320s, F7.1, ISO 500
In Lightroom de opname omgezet van RAW nar JPG bestand

Leersumseveld, zonnedauw

Tijdens een voorverkennings fototocht op het Leersumseveld kwamen wij de kleine zonnedauw tegen. De zonnedauw is lid van de vleesetende planten. Al hoewel het begrip eten hier moet worden uitgelegd door verteren. De zonnedauw produceert namelijk een enzym in de vorm van kleverige druppeltjes rond een uitstulping of draad. Insecten worden door het (dauw) druppeltje aangetrokken en als het insect eenmaal in aanraking is gekomen met de kleverige substantie, is er geen weg meer terug. Langzaam rolt de zonnedauw zijn blad om zijn prooi waarna het verteringsproces begint.

Als ik plat op mijn buik een plantje aan het fotograferen ben, zie ik dat een kleine sprinkhaan gevangen wordt genomen. Het beestje mag van geluk spreken dat ik nu uitgerekend deze zonnedauw fotografeer, want met behulp van een sprietje red ik de sprinkhaan uit zijn levensbedreigende situatie.

zonnedauw

Canon EOS 5D MIII, Fl 100mm, ET 1/20s, F 5.0, ISO 500
In Lightroom 5 het beeld bestand omgezet van RAW naar JPG

Kiekeboe

Een zo langzamerhand klassieke foto van een juffer is die waarbij het beestje zich lijkt te verstoppen achter een riet- of andere stengel. Het is dan net alsof het diertje je aankijkt met hele grote ogen. Zo in werkelijkheid zie je dat niet zo goed, maar eenmaal vastgelegd en op het beeldscherm van je pc…..een pracht ‘gezicht’!

kiekeboe

Canon EOS 5D MIII, Fl 100mm, ET 1/30s, F 5.0, ISO 800
In Lightroom 5 het beeld bestand omgezet van RAW naar JPG

kiekeboe

Canon EOS 5D MIII, Fl 100mm, ET 1/30s, F 5.0, ISO 1000
In Lightroom 5 het beeld bestand omgezet van RAW naar JPG

Lantaarntjes

Dit jaar ga ik me ook weer toeleggen op het fotograferen van libellen en juffers. Inderdaad, de orde der libellen (orde Odonata) bestaat namelijk uit twee onderorden: de juffers (onderorde Zygoptera, hetgeen ‘gelijkvleugeligen’ betekent) en de ‘echte’ libellen (onderorde Anisoptera, hetgeen ‘ongelijkvleugeligen’ betekent). De ‘echte’ libellen worden meestal echter kortweg libellen genoemd.  Voor meer duidelijke informatie raad ik je aan naar de site ‘Libellennet‘ te gaan. Op de foto’s hieronder zie je het zogenaamde lantaarntje en komt veel in Nederland voor. Het mannetje is blauw van kleur en het vrouwtje heeft een wat meer roze bruine kleur. Juffer lijken qua uiterlijk veel op elkaar, maar als je goed kijkt en dat is niet eenvoudig bij een zo actief en beweeglijk beestje, zie je kleine verschillen.

Het beste laten libellen en juffers zich in de vroege ochtend fotograferen. De temperatuur is dan nog te laag voor de beestjes om in actie te kunnen komen. Wanneer de temperatuur stijgt neemt ook de activiteit toe en wordt het steeds lastiger om de beestjes te fotograferen. Libellen en juffers fotograferen doe ik met een macrolens, maar ook met een telezoomlens kun je de beestjes vaak heel mooi vastleggen. Het voordeel van een telezoomlens is dat je verderaf kunt staan, waardoor de kans dat de libel blijft zitten groter is.

libel 14-07-13

Canon EOS 5D MIII, FL 100mm, EP 1/160s, F 5.6, ISO 1000
in Lightroom omgezet van RAW naar JPG bestand

De kunst van het fotograferen van onder andere libellen of juffers is het vinden van de juiste scherptediepte. Je wilt tenslotte op de foto dat de nadruk ligt op het onderwerp en moet de achtergrond geheel ondergeschikt daaraan zijn. Daarbij wil je natuurlijk ook dat de hele libel of juffer scherp is en al die wensen bij elkaar brengen, is een echte uitdaging. Er zullen vast ezelsbruggetjes en/of rekentabellen zijn om de juiste diafragma, bij de juiste sluitertijd te vinden. Maar….ik probeer ‘gewoon’ uit, als het beestje me daartoe de gelegenheid geeft natuurlijk. Al fotograferend verander ik het diafragma van het laagste getal, stap voor stap naar een hoger diafragma. Belangrijk daarbij is het om rekening te houden met de sluitertijd, die naar mate het diafragma groter wordt ook langer wordt. De kans op bewegingsonscherpte neemt daarbij toe. Door echter de ISO waarde te verhogen, verhoog je automatisch ook de sluitertijd, maar ook de kans op ruis…..Tja, er komt wel het een en ander bij kijken voordat je de voor jou en op dat moment ideale foto hebt van een libel of juffer.

Goed; ik weet de juiste scherptediepte te vinden door trial and error, of te wel; door vallen en opstaan!

libel 14-07-13

Canon EOS 5D MIII, FL 100mm, EP 1/60s, F 59.0, ISO 640
in Lightroom omgezet van RAW naar JPG bestand

Biodiversiteitsstroken voorheel veel bijen

Tijdens een wandeling langs een route van Nartuurmonumenten kwamen we een aantal maal langs een strook bloemen langs een akker met een gewas erop. Een strook bloemen die er niet spontaan was ontstaan, maar aangelegd door de landbouwer; een zogenaamde biodiversiteitsstrook. Een organisatie genaamd Syngentia biedt landbouwers gratis zaad aan om zodoende deze biodiversiteitsstroken aan te leggen. Het doel ervan is het aantrekken van ondermeer bijen om zo de bij in Nederland te behouden. Ja, want het gaat niet goed met de bij. Gelukkig zijn er al vele landbouwers die een biodiversiteitsstroken hebben aangelegd. Er is dus weer hoop voor de bij.

Hoe dan ook; in de stroken staan wilde bloemen van uiteenlopende aard en natuurlijk een gewillig onderwerp voor de fotografie.

bloem1307-02

Canon EOS 5D MIII – Fl 105mm – Ep 1/800 – F5.0 – ISO 125
Nabewerking met Lightroom 5

Op weer een andere akker stond vlas. Eerlijk gezegd had ik dit nooit in het echt gezien en wist ook niet dat dit gewas in Nederland nog werd verbouwd. Maar gelukkig wel, want vlas is buitengewoon fotogeniek!

bloem1307-03

Canon EOS 5D MIII – Fl 105mm – Ep 1/1250 – F4.0 – ISO 200
Nabewerking met Lightroom 5

bloem1307-04

Canon EOS 5D MIII – Fl 105mm – Ep 1/800 – F6.3 – ISO 200
Nabewerking met Lightroom 5

Bloemenpracht…

Vandaag heel even naar de uiterwaarden van de Lek gereden nabij Everdingen. Daar is een veld vol met wilde bloemen en bloemen zijn dankbare objecten voor macro fotografie. tenminste als het niet te hard waait en waaien doet het op het moment dat ik wil fotograferen. Toch weet ik een enkele bloem vast te leggen, waarbij ik fotografeer door blaadjes die ik samengevoeuwen bij elkaar houd. Op die manier heb ik zelf een kader gecreëerd. Omdat ik de blaadjes vlakbij de lens houd, ontstaat er  een mooie groen getinte waas in de foto. Het is een trucje om een bloem wat te laten zweven in de foto. Helaas gooit harde wind en regen roet in de verdere uitvoer van mijn experiment.

170613-bloem-01

Canon EOS 5D MIII, FL100mm, ET1/250s, F4.5, ISO100
nabewerking in Lightroom 5
Gele dovenetel

170613-bloem-02

Canon EOS 5D MIII, FL100mm, ET1/200s, F4.5, ISO100
nabewerking in Lightroom 5

Koekoeksbloem

170613-bloem-03

Canon EOS 5D MIII, FL190mm, ET1/640s, F5.6, ISO100
nabewerking in Lightroom 5

Margriet

Fraaie poses…

Lang was ik er niet meer geweest en mijn fotokameraad kende het gebied helemaal nog niet. Evenmin had hij ooit boomkikkers gezien. Heel vroeg reden we naar Limburg om een poging te ondernemen boomkikkers voor de lens te krijgen. Aanvankelijk leek het erop dat we pech zouden hebben, maar plotseling ontdekte mijn kameraad een kikkertje. Niet veel later gevolgd door nog enkele exemplaren. Tot ons grote genoegen waren de beestjes bereid om voor ons allerlei actieve houdingen aan te nemen. Na een paar uur in het gebied vertoefd te hebben konden we voldaan de reis naar huis weer aanvaarden.

310513-boomkikker

Canon EOS 5D MIII, FL100mm, ET1/80s, F7.1, ISO400
nabewerking in Lightroom 5 + NIK Color Efex Pro